هر وقت که دلم تنگ میشه با خودم میگم که بیام اینجا دو خط بنویسم، نه که من وبلاگنویسی رو از خیلی وقت پیش شروع کردم و نمیدونم اینجا خونه چندم من محسوب میشه، تنها نوع وبلاگنویسی رو همینی میدونم که اینجا انجام میدم . وگرنه که این چند ماهه هر روز توی توییتر مشغول میکروبلاگینگ بودم اینجا .
میکروبلاگینگ!!! عجب اسم دهن پرکن قشنگی.
و اما علت دلتنگی امشبم .. بماند .. میترسم فردا صبح بابت حرف زدن در موردش پشیمان بشم و عذاب وجدان بگیرم.
ای بابا!!!!
